Reisverhalen uit Guinee
niet al te veel te melden
Heb inderdaad niet al te veel te melden.
Wel heb ik vandaag het eerste beetje les gegeven. stelde niet al te veel voor, omdat de communicatie nog een beetje stroef liep, maar in elk geval, we hebben trefbal gedaan met de jongens. Een in Nederland bij iedereen bekend spel, maar hier duurde het even voordat de spelregels doordrongen. wat wel een duidelijk cultuurverschil is, is dat men hier heel erg gericht is op disipline en moed (het woord courage komt tijdens de gymles bijna in elke zin voor). Het is dus ook erg belangrijk om goed mee te doen tijdens de les en naar een hoger doel te streven.
In Nederland is het ook wel belangrijk om goed mee te doen tijdens de les maar niet zo streng als hier. Op de school waar ik ben begonnen wordt ook heel veel gelopen/gerend en weinig aan sporten als basketbal/voetbal etc. gedaan. Vind ik persoonlijk wel jammer, maar als ik het goed begrepen heb is er ruimte voor mij in de les om iets anders te doen zoals bijvoorbeld trefbal en dat soort spellen (als iemand nog een suggestie heeft om met een grote klas van 30 a 40 kinderen van rond de 12 jaar te doen, contacteer me via een comment!).
Ook vandaag eindig ik weer met iets typisch. Aangezien onze opel vectra kapot is (alles gaat hier om de haverklap kapot, aangezien het bruine zand overal tussen komt te zitten) moeten we ons verplaatsen met de taxi. Dat gaat niet helemaal zo als in Europa. je zit namelijk niet alleen in die taxi en hij brengt je ook niet altijd naar je eindbestemming. Een taxi hier betekend dat er 2 mensen op de passagiersstoel kunnen en 4 achterin. Die mensen willen allemaal ergens anders heen dus de taxi rijdt over een centrale weg die van de ene kant van Conakry naar de andere kant loopt. Je stapt ergens lang de kant van die weg in en stapt uit waar je eruit moet, en betaald vervolgens een lullig bedrag voor de reis. Onpersoonlijk maar eigenlijk redelijk practisch. je komt waar je zijn moet zonder al te veel gedoe, alleen niet al te comfortabel :p
Voor vandaag ben ik weer klaar. Probeer volgende keer weer wat fotos te kunnen laten zien. ga ook wat fotos van het huis maken voor jullie en mensen met wie ik daar leef in het huis;
Aju paraplu!
| Print article | This entry was posted by Maurits Vos on 26 January 2008 at 22:53, and is filed under reizen. Follow any responses to this post through RSS 2.0. You can leave a response or trackback from your own site. |
about 4 years ago
Apenkooien! Dat was echt mijn favoriete gymnastiekspel! Maar het zal wel moeilijk zijn als je geen zaal met touwen enzovoort hebt…
about 4 years ago
Hoi Maurits ,leuk om je verhalen te lezen! Wat een stom gedoe met die plastic zakjes zeg! en dat jij ze dan keurig op een hoopje gooit,zou ik ook doen, blijf volhouden, misschien gaat wordt het een hype! Allard heeft nu een echt drumstel en de buren zijn gelukkig nog steeds doof. dus je zoekt een nieuw gymspelletje? ik weet niks, soms mochten wij vroeger zelf weten wat we gingen doen met gym en dan gingen Ellie (vriendin)en ik altijd wandelen. is bokspringen niks???
doeg anneke en de rest
about 4 years ago
Wij speelden op de middelbare school wel eens Lollie-bal, een soort simpele hockey. Je kunt de “lollie”stick maken van een stevige stok met aan de onderkant (waar je mee slaat)bijv….oh nu krijg ik toch een briljant milieu-oplossend idee!…flink wat plastic zakjes eromheen gewikkeld, zodat het daar dus wat dikker wordt. Je gebruikt ipv een puck gewoon een (zachte) (voet)bal en verder heb je gewoon twee goaltjes nodig en scoren maar! En verder kun je misschien wel een keer een Oud Hollandse spelen les organiseren? Spijkerpoepen, hoelahoepen, touwtjespringen, “elastieken”, jeu de boulen, nouja niet alles is Oud Hollands haha, maar een soort spelletjescircuit…
Groetjes,
Marloes
about 4 years ago
eeey jonge!
Hoe is het daar? Vast wel goed. Ik ben serieus jaloers op je..als ik zo die foto’s zie. Damn.. Zit ik hier met grijze kutweer & dikke SE-weken. =P
ach ja, ik spreek je snel weer jongen
xxxxxx