MauritsVos.nl
Reisverhalen uit Guinee
Nieuwe foto’s van Maurits
Jan 28th
Dag mauritsvos.nl lezers! Even een korte mededeling: er zijn weer nieuwe foto’s geplaatst op de website. Ze staan bij het verhaaltje over ‘le sport‘ dat Maurits als eerder heeft geschreven. Het geeft even een indruk van gymles op z’n Guinees.
Walter Vos
niet al te veel te melden
Jan 26th
Heb inderdaad niet al te veel te melden.
Wel heb ik vandaag het eerste beetje les gegeven. stelde niet al te veel voor, omdat de communicatie nog een beetje stroef liep, maar in elk geval, we hebben trefbal gedaan met de jongens. Een in Nederland bij iedereen bekend spel, maar hier duurde het even voordat de spelregels doordrongen. wat wel een duidelijk cultuurverschil is, is dat men hier heel erg gericht is op disipline en moed (het woord courage komt tijdens de gymles bijna in elke zin voor). Het is dus ook erg belangrijk om goed mee te doen tijdens de les en naar een hoger doel te streven.
In Nederland is het ook wel belangrijk om goed mee te doen tijdens de les maar niet zo streng als hier. Op de school waar ik ben begonnen wordt ook heel veel gelopen/gerend en weinig aan sporten als basketbal/voetbal etc. gedaan. Vind ik persoonlijk wel jammer, maar als ik het goed begrepen heb is er ruimte voor mij in de les om iets anders te doen zoals bijvoorbeld trefbal en dat soort spellen (als iemand nog een suggestie heeft om met een grote klas van 30 a 40 kinderen van rond de 12 jaar te doen, contacteer me via een comment!).
Ook vandaag eindig ik weer met iets typisch. Aangezien onze opel vectra kapot is (alles gaat hier om de haverklap kapot, aangezien het bruine zand overal tussen komt te zitten) moeten we ons verplaatsen met de taxi. Dat gaat niet helemaal zo als in Europa. je zit namelijk niet alleen in die taxi en hij brengt je ook niet altijd naar je eindbestemming. Een taxi hier betekend dat er 2 mensen op de passagiersstoel kunnen en 4 achterin. Die mensen willen allemaal ergens anders heen dus de taxi rijdt over een centrale weg die van de ene kant van Conakry naar de andere kant loopt. Je stapt ergens lang de kant van die weg in en stapt uit waar je eruit moet, en betaald vervolgens een lullig bedrag voor de reis. Onpersoonlijk maar eigenlijk redelijk practisch. je komt waar je zijn moet zonder al te veel gedoe, alleen niet al te comfortabel :p
Voor vandaag ben ik weer klaar. Probeer volgende keer weer wat fotos te kunnen laten zien. ga ook wat fotos van het huis maken voor jullie en mensen met wie ik daar leef in het huis;
Aju paraplu!
took a while
Jan 24th
hallo daar.
Zit sinds tijden weer in het internetcafe, ben blij om te zien dat men mij niet is vergeten in Nederland!
Mijn moeder en Mamoudou zijn sinds afgelopen vrijdag vertrokken en nu komt het allemaal op mij aan. Opeens hoor ik nergens meer Nederlands om me heen en is het of frans, of sousou of malinke hier. Soms erg ingewikkeld maar mn frans verbeterd hier per dag, dus zo langzamerhand komt het communicatief gezien allemaal wel goed hier!
Helaas gebeuren hier ook linder leuke dingen. afgelopen zondagnacht ben ik aan de diaree gegaan en zijn we maandagochtend voor de zekerheid maar even naar het ziekenhuis geweest. Ookal was het een internationaal ziekenhuis, ze spraken er verdomd weinig engels, en voelde me wel even alleen. Na ongeveer 2 uurtjes mocht ik weer naar huis waar ik de rest van de dag heb geslapen.
Naast mijn dagelijkse gebeurtenissen probeer ik ook nog af en toe wat leuke feitjes en typische dingen hier te noemen. ben op het moment wel een beetje aan de inspiratieloze kant maar toch.
Aangezien ik hier geen water uit de kraan mag drinken -wat er ook soms plotseling is en de andere keer weer niet- moet ik mineraalwater drinken. Het mineraalwater hier komt uit het plaatsje Coyah wat niet al te ver van Conakry ligt en ik nog wel een keer naartoe wil in de komende tijd. Coyah-water koop je hier of per 1,5 liter fles of in een zakje (!) van 33 cl. Alles is hier in zakjes en van plastic. Koop je alleen één blikje sardines, geven ze je er een zakje bij om het te tillen. ook aan de kant van de weg verkoopt men gekoeld kraanwater in een zakje. je drinkt het als volgt: je bijt er een hoekje af en knijpend drik je het zakje leeg. Erg handig alleen ontstaat er op deze manier een ontzettende rotzooi door heel Conakry. Ik heb nog de gewoonte om mijn afval bij me te houden tot ik een prullenbak tegenkom, alleen prullenbakken zie je hier ook niet echt. Meestal gooi ik t op een hoopje waar al wat afval ligt of bewaar ik het tot we thuis zijn waar een soort van stortplaats naast het huis is. Plastic is hier ook zo populair dat men ook het houtvuur aansteekt met een stuk plastic om er vervolgens op te koken.
Omdat met zo graag iets leeg drinkt hier, eet je sinaasappels hier ook niet zoals “wij” dat doen -sinaasappel pellen en de binnenkant opeten-, maar schillen ze hier het bovenste laagje van de schil en bijt met vervolgende de bovenkant eraf en persen ze de sinaasappel leeg in de mond. klink misschien raar maar het is ontzettend practisch en ben er zo langzamerhand ook verslaafd aan geraakt!
Voor vandaag was dit het weer. Hoop snel eer een keer wat te kunnen schrijven!
groetjes, kusjes MauritsVos
Maurits komt snel weer terug!
Jan 24th
Nee, hij komt niet terug naar Nederland, maak je geen zorgen. Maurits belde me gisteravond om te vragen of ik even op zijn blog kon posten dat hij had geprobeerd een stuk te schrijven, maar dat het internetcafé dicht was voordat hij het af kon maken. Hij zal het zo snel mogelijk afschrijven. In de tussentijd weer veel plezier met elkaars reacties!
Walter
le sport
Jan 14th
Ben vrijdag en zaterdag begonnen met het meelopen op een school in de wijk.
Het is een prima school die voor de klassen 7 en hoger gymlessen heeft. Hiervoor komt een sportleraar uit de stad, mr. Sylla die ook op andere scholen lesgeeft op vrijdag en zaterdag (ja, men heeft hier op zaterdag ook les!), om op vrijdag om 16.00 les te geven aan de oudere meisjes en zaterdag op dezelfde tijd aan de jongens. Zaterdagochtend heb ik ook meegekeken bij de kleinere jongens en meisjes (weer apart) en wat me toch wel heel erg opviel is dat er een andere leraar bij was die met een soort opgerold stuk oud elektriciteitsdraad de halve tijd iedereen loopt te bedreigen bij alles wat ze volgens hem fout doen (jaren ’50, anyone?). Beetje schrikken eerst, maar zo gaat het hier dus gewoon nog steeds. In Nederland krijg je een sticker als je iets goed doet, hier krijg je een pak slaag als je iets fout doet.
Maar verder was Mr Sylla erg tevreden met mijn uithoudingsvermogen en wat ik tot nu toe al had voorbereid in Nederland en de planning is nu om elke vrijdag en zaterdag de gymlessen samen te doen op het lycee. Ik zie er naar uit! Het is ook eventueel mogelijk om alleen de lagere klassen les te geven op de andere dagen dat ik dus niks te doen heb. Dat moeten we nog even goed met de directeur overleggen.
