werkveldorientatie 2e jaar

Fieldtrip Creative Factory Rotterdam

Op woensdag 2 november gingen we met de hele minor groep naar Rotterdam voor een fieldtrip en verdieping in het creatieve landschap van de stad. Allereerst naar de Creative Factory alwaar we een uitleg kregen over het ontstaan van het cluster en vervolgens kregen we een rondleiding. Tijdens de rondleiding werd er verteld over bepaalde keuzes die het management maakt ten opzichte van bijvoorbeeld de huurders en hoe je de juiste balans vind in de verschillende units die het oude fabriekspand heeft.

Na de rondleiding hadden we de gelegenheid om een kopje koffie en een heerlijke muffin te eten waarna we een casus kregen voorgelegd. In die casus ging het om het verankeren van de creative factory met Rotterdam Zuid. Op wat voor manier kan je de wijk en haar bewoners meer betrekken bij de Creative Factory en vice versa. Aan wat voor projecten moeten we dan denken en wat voor invloed heeft dat project dan?

Tezamen met mij groep hebben we een idee geopperd om de Creative Factory een soort buurthuis functie te geven en het een ontmoetingsplaats te laten worden voor de buurtbewoners. In deze ontmoetingsplaats hebben de buurtbewoners de ruimte om hun talent te laten zien. De Creative Factory zou hiervoor dan faciliteren door bijvoorbeeld een open mic evenement of een dergelijk evenement.

Daarnaast was het idee om de expertise die er in het pand is, te gebruiken om taalontwikkeling in de buurt te ondersteunen. Door middel van coaching en begeleiding kunnen bewoners met  ambitie voor bijvoorbeeld film of design worden begeleid.

Helaas hadden we niet het beste idee, maar er zaten goede elementen in volgens het management van de Creative Factory.

Terugblik

Bij binnenkomst had ik al vrij snel het gevoel dat er een goede organisatie achter de Creative Factory zat. Dat werd later min of meer bevestigd met alles wat we te horen hebben gekregen. Ik vond het zeer bijzonder hoe ze met de omgeving omgingen en de ambitie hadden om zichzelf meer te betrekken bij de buurt. De samenwerkingen die de Creative Factory is aangegaan met onder meer de Rabobank vind ik ook erg bijzonder en zeer goed. De partners ondersteunen de Creative Factory, maar bieden ook hulp voor de huurders. De huurders, die veelal beginnende ondernemers zijn, kunnen echt iets halen uit alle partners die zich hebben verbonden met de Creative Factory. Wat ik vooral geleerd heb op deze fieldtrip is de mate waarin de creatieve industrie zich over het algemeen verbonden voelt met de (directe) omgeving. Ook is het aandeel waarin de organisaties met elkaar samenwerken relatief groot ten opzichte van andere sectoren.

International Film Festival Rotterdam

Het International Film Festival Rotterdam (IFFR) is het grootste filmfestival van Nederland, dat sinds 1972 jaarlijks in Rotterdam wordt gehouden.

Elk jaar gaat eind januari in Rotterdam het gros van de films in première die gedurende de rest van het jaar in Nederland te zien zullen zijn. Ook zijn er vele korte en lange films uit alle delen van de wereld te zien die buiten het festival niet meer in Nederland vertoond worden. Centraal staan de kleinere, onafhankelijke en artistieke films van vaak weinig bekende regisseurs, alhoewel de ‘betere’ Hollywoodfilm niet geschuwd wordt.

Er zijn programmaonderdelen rond producties die zijn gefinancierd door het Hubert Bals Fonds, retrospectieven van de ‘Filmmakers in Focus’, forumdiscussies, tentoonstellingen van videokunst, enzovoort. Daarnaast is er tijdens het festival de CineMart waar filmmakers in contact kunnen komen met financiers. Tot slot worden jaarlijks drie VPRO Tiger Awards uitgereikt.

Op zaterdag 28 januari heb ik het filmfestival in Rotterdam bezocht. Eerst heb ik om 12.30 de film Le Havre gezien. De film gaat over een oudere man die zich bekommerd om een jonge Afrikaanse vluchteling.

Na afloop van de film ben ik naar het Ai Weiwei Café geweest. De koffie is daar gratis en er heerst een fantastische sfeer. Dagelijks om 14 uur vond er een vertoning of een praatje met een filmmaker plaats. Helaas was ik daar net te laat voor om bij te wonen. Echter, de doorlopende tentoonstelling en de bijzondere sfeer maakte een hoop goed.

Om 16 uur begon bij Reality Check een talkshow met de Canadese Carol Spier. Zij werd geïnterviewd door professor Timo de Rijk over de relatie tussen de design en onze omgeving. Het was een zeer interessant interview wat ik jammer genoeg niet volledig bij heb kunnen wonen in verband met verplichtingen in Breda.

Terugblik

Ten opzichte van het filmfestival in Breda, wat ik van heel dichtbij heb meegemaakt, is het filmfestival in Rotterdam een hele andere belevenis. Het is er in eerste instantie al veel drukker dan in Breda en je heb het gevoel dat de hele stad in de ban is van film en van het festival. Het café was naar verluid elke dag vol en erg populair onder de festivalbezoekers. De randprogrammering vond ik heel bijzonder. Dagelijks zijn er wel talkshows bij te wonen met bijzondere gasten. Het lijkt mij ook dat het een vele mate grotere organisatie is dan dat ik gewend ben bij het filmfestival in Breda. en dat men ook al veel eerder begint met de organisatie.

Ik zie mezelf al snel bij een dergelijk organisatie werken. Filmfestivals zijn iets waar ik me enorm voor interesseer. De sfeer die er hangt bij zo’n enorm evenement is iets waar ik mij ook thuis voel.

Studiereis Kopenhagen

Het was vanaf het begin al een spannende studiereis. De aswolk die over Europa dreef had letterlijk en figuurlijk ‘roet’ in het eten gegooid. Gelukkig konden we een dag later, dankzij de inzet van Go Studiereizen, met de bus alsnog richting Kopenhagen.

Ik was ooit als kind in Denemarken geweest, maar behalve Legoland, weet ik daar niet zo veel meer van. Een kort onderzoek heeft me een aantal dingen geleerd; In Denemarken schijnen de gelukkigste mensen te wonen, wat bijzonder is, omdat het algemeen gedacht is dat mensen in Scandinavië juist minder gelukkig zijn in verband met de korte dagen. Daarnaast hebben veel mensen in Denemarken een gemiddeld inkomen en is het verschil tussen arm en rijk niet goed. Veel mensen kiezen een beroep uit interesse en zijn minder geïnteresseerd in het salaris.
In de 4 dagen dat we in Kopenhagen waren hebben we een aantal plekken bezocht. Als eerste hebben we DGI-byen bezocht, een plek waar veel maatschappelijke projecten plaats vinden. op die dag was er een sportproject voor scholen bezig. Verder vinden er ook evenementen plaats en is er zelfs een schietvereniging.

Daarna zijn we naar Club Vega geweest. een club waar concerten plaats vinden, maar ook een uitgaansgelegenheid waar de hele week door feesten plaatsvinden. Alhier moesten we een opdracht doen en concepten pitchen om nieuwe doelgroepen aan te trekken. Een erg gave plek, waar de uitstraling nog heel authentiek is.

De volgende dag hebben we een bezoek gebracht aan Copenhagen Business School, een enorme school waar ook een hoop internationale studenten studeren. De school was zelfs tot in de avond open en vele studenten blijven er ook eten, vanwege de goedkope en goede maaltijden. We kwamen er daar ook achter dat onderwijs in Denemarken volledig gratis is en dat de inwoners meer belasting betalen om dat mogelijk te maken.

Diezelfde dag zijn we naar de Carlsberg brouwerij geweest waar we een rondleiding hebben gekregen door de oude gebouwen en de tunnels waar het bier vroeger werd opgeslagen. Daarna konden we op eigen gelegenheid door het museum wandelen. Op het laatst konden we uiteraard ook nog bier proeven.

De volgende dag hebben we een fietstocht gedaan door Kopenhagen, geleid door Ronald van Olderen, die een hoop hotspots wist aan te wijzen. Zo zijn we naar Christianadorp geweest, wat een compleet andere samenleving is in Kopenhagen. Het dorp wordt een soort gedoogd door de politie en zo kun je er vrijuit wiet kopen en roken, wat buiten de poort hartstikke verboden is. Wat bijzonder is aan Christianadorp is dat de sociale controle heel sterk is. Dat bleek ook uit een pamflet die ik tegen kwam waar een algemene klusdag werd aangekondigd (dat begreep ik er tenminste van). De laatste dag hadden we geen programma en zijn we later in de middag weer richting Nederland vertrokken.

Reflectie

Ik kijk met erg veel plezier terug op de studiereis. We hebben helaas niet veel bedrijven kunnen bezoeken, door de weersomstandigheden, waardoor het schema door de war is geraakt. Kopenhagen is een bijzondere stad waar veel gebeurd en die rijk is aan cultuur. Kopenhagen heeft mij doen beseffen wat er in Denemarken wordt gedaan op het gebied van onderwijs en de vrijetijdssector. Ik ben gefascineerd geraakt door het onderwijssysteem en DGI-byen dat zoveel maatschappelijke projecten doet en de samenleving daar echt bij weet te trekken.