Reisverhalen uit Guinee
took a while
hallo daar.
Zit sinds tijden weer in het internetcafe, ben blij om te zien dat men mij niet is vergeten in Nederland!
Mijn moeder en Mamoudou zijn sinds afgelopen vrijdag vertrokken en nu komt het allemaal op mij aan. Opeens hoor ik nergens meer Nederlands om me heen en is het of frans, of sousou of malinke hier. Soms erg ingewikkeld maar mn frans verbeterd hier per dag, dus zo langzamerhand komt het communicatief gezien allemaal wel goed hier!
Helaas gebeuren hier ook linder leuke dingen. afgelopen zondagnacht ben ik aan de diaree gegaan en zijn we maandagochtend voor de zekerheid maar even naar het ziekenhuis geweest. Ookal was het een internationaal ziekenhuis, ze spraken er verdomd weinig engels, en voelde me wel even alleen. Na ongeveer 2 uurtjes mocht ik weer naar huis waar ik de rest van de dag heb geslapen.
Naast mijn dagelijkse gebeurtenissen probeer ik ook nog af en toe wat leuke feitjes en typische dingen hier te noemen. ben op het moment wel een beetje aan de inspiratieloze kant maar toch.
Aangezien ik hier geen water uit de kraan mag drinken -wat er ook soms plotseling is en de andere keer weer niet- moet ik mineraalwater drinken. Het mineraalwater hier komt uit het plaatsje Coyah wat niet al te ver van Conakry ligt en ik nog wel een keer naartoe wil in de komende tijd. Coyah-water koop je hier of per 1,5 liter fles of in een zakje (!) van 33 cl. Alles is hier in zakjes en van plastic. Koop je alleen één blikje sardines, geven ze je er een zakje bij om het te tillen. ook aan de kant van de weg verkoopt men gekoeld kraanwater in een zakje. je drinkt het als volgt: je bijt er een hoekje af en knijpend drik je het zakje leeg. Erg handig alleen ontstaat er op deze manier een ontzettende rotzooi door heel Conakry. Ik heb nog de gewoonte om mijn afval bij me te houden tot ik een prullenbak tegenkom, alleen prullenbakken zie je hier ook niet echt. Meestal gooi ik t op een hoopje waar al wat afval ligt of bewaar ik het tot we thuis zijn waar een soort van stortplaats naast het huis is. Plastic is hier ook zo populair dat men ook het houtvuur aansteekt met een stuk plastic om er vervolgens op te koken.
Omdat met zo graag iets leeg drinkt hier, eet je sinaasappels hier ook niet zoals “wij” dat doen -sinaasappel pellen en de binnenkant opeten-, maar schillen ze hier het bovenste laagje van de schil en bijt met vervolgende de bovenkant eraf en persen ze de sinaasappel leeg in de mond. klink misschien raar maar het is ontzettend practisch en ben er zo langzamerhand ook verslaafd aan geraakt!
Voor vandaag was dit het weer. Hoop snel eer een keer wat te kunnen schrijven!
groetjes, kusjes MauritsVos
| Print article | This entry was posted by Maurits Vos on 24 January 2008 at 16:05, and is filed under reizen. Follow any responses to this post through RSS 2.0. You can leave a response or trackback from your own site. |

about 4 years ago
Hoi Maurits!
Wat grappig om je verhalen te lezen! Was gewoon wat aan het surfen op het internet en toen kwam ik hier terecht
Misschien heb je nog geen idee wie ik ben (vriendin van Gassim Sylla, Groningen)… Heb je moeder en Mamoudou ook al in tijden niet meer gezien. Maaarruuhhh veel succes en plezier in Guinee!!
Hester
about 4 years ago
Maurits!
Gozer, hoe is het jongen? Je verhalen en de foto’s het ziet er allemaal heel erg tof uit! Heb je al een mooie Afrikaanse gescoord ofniet
?
Kusje Steven
about 4 years ago
hey brada ik hoop dat alles goed gaat daar hoop dat je weer snel back bent we missen je
about 4 years ago
Hee Maurits,
Wat een leuke verhalen, krijg steeds meer zin om ook eindelijk naar Guinee te gaan! Grappig om dat van die sinaasappels te lezen, ik heb van mijn (Guinese)vriend ook geleerd om zo de sinaasappel te “persen”, lekker he? Hij vond dat ik het zo moest kunnen voordat ik naar Afrika ga, haha…Nou, veel plezier verder!
Groetjes,
Marloes (Guinee-hyve)
P.S. Zijn de “politieke” toestanden weer een beetje tot rust gekomen inmiddels? Of merk je daar toch niet zoveel van?